Τον 4ο π.Χ. αιώνα οι Έλληνες και οι Φοίνικες αποφάσισαν να λύσουν τις διαφορές τους για τον έλεγχο των ακτών της βορείου Αφρικής μια για πάντα με τον εξής τρόπο:

Η Κυρήνη(ελληνική πόλη-σήμερα στη Λιβύη) και η Καρχηδόνα(φοινικική πόλη-σήμερα στην Τυνησία) επέλεξαν από δύο αθλητές η κάθε μία και συνεννοήθηκαν να ξεκινήσουν την ίδια μέρα και ώρα, το κάθε ζευγάρι από την πόλη του. Οι μεν θα πήγαιναν δυτικά και οι δε ανατολικά. Εκεί που θα συναντιόνταν θα έβαζαν τα σύνορα μεταξύ ελληνικής και φοινικικής Αφρικής. Όμως οι Φοίνικες αποφάσισαν να ξεκινήσουν μερικές μέρες νωρίτερα και έτσι συναντήθηκαν σε ένα σημείο πολύ πιο ανατολικά απ’ ότι θα έπρεπε αν κρατούσαν το λόγο τους. Οι Έλληνες κατάλαβαν πως είχε παιχτεί φουστιά, ενώ οι Φοίνικες υποστήριζαν ότι δεν παρανόμησαν. Για να αποφευχθεί η σύγκρουση, οι Έλληνες ζήτησαν από τους Φοίνικες αθλητές να θυσιαστούν σε εκείνο το σημείο αφού θεωρούσαν πως αυτοί είχαν φτάσει πρώτοι. Οι Φοίνικες αθλητές ήταν οι αδελφοί Φίλαινοι και προκειμένου να κάνουν το καλό για την πατρίδα τους δέχτηκαν να θυσιαστούν. Έτσι δημιουργήθηκε μια πόλη η οποία πήρε το όνομα Arae Philainorum που σημαίνει οι Βωμοί των Φιλαίνων. Σήμερα είναι ένα μικρό λιμάνι στην ακτή της Λιβύης…